از یک جایے به بعد آدم آرام میگیرد...
بزرگ میشود...بالغ میشود... پای تمام اشتباهاتش‌
می ایستد...سنگینی تصمیمی را که خودش گرفته
گردن دیگرے نمے اندازد... دنبال مقصر نمیگردد...
قبول میکند گذشته اش را....انکارش نمیکند...
نادیده‌اش نمیگیرد حذفش نمیکند...اجازه میدهد
هر چه که هست...‌هرچه که بود،درهمان گذشته
بماند... حال باید آینده را ساخت...از نو
به نوعی دیگر......