۲۲ خرداد ۹۹
کوکو سیب زمینی پخته
۱k لایک
۲۴۵ نظر
صبح امروز کسی گفت به من...تو چقدر تنهایی..
گفتمش در پاسخ..تو چقدر حساسی...تن من گر تنهاست..دل من با دلهاست..دوستانی دارم...بهتر از برگ درخت..که دعایم گویند..و دعاشان گویم..یادشان در دل من..قلبشان منزل من..صافی آب مرا یاد تو انداخت رفیق..تو دلت سبز..لبت سرخ..چراغت روشن..چرخ روزیت همیشه چرخان..نفست داغ..تنت گرم..دعایت با من...تقدیم به دوستای شیرینم که همیشه مدیون دعاهاتون و نفس گرمتون هستم.....سلام دوستای پاک و مهربونم.دلم یه عالمه براتون تنگ شده.راستش من تقریبا چهار ماه پیش تیروییدم رو برداشتم عمل سختی بود و هنوزم درد دارم.ممنون از دعاهای خیرتون.با این وضعیتم آشپزی کردنم برام سخته چه برسه بخوام عکس بگیرمو..یه مدت شوهرم تو خونه بود بخاطر کرونا شرکت تعطیل بود روزی چند بار آشپزی میکردمو ضد عفونی و..واسه همین نشد خوب استراحت کنم.برام دعا کنید دوستان دوباره مث قبل بشم.هر چند الانم الحمدالله مث همیشه رو پای خودم وایستادم ولی سخته به هر حال..با سختی و درد کارامو انجام میدم.میگن دوره درمان این عمل و عوارضش طولانیه ایکاش زودتر خوب شم...ببخشید دیگه عکس خیلی سادست.به عشق شماها فقط خواستم یه پست بزارم و به درخواست دوستانم.دوستای خوبم قدر سلامتیمون رو بدونیم.هیچوقت فکر نمیکردم روزی برسه که یذره تکون دادن گردنم یا مثلا شونه کردن موهام برام یه آرزو شه.
روزای اول همه ی اینا برام آرزو بود یا خوابیدن بدون درد و اینور و اونور کردن موقع خواب..قدر سلامتی رو بدونیم که بزرگترین نعمته.
گفتمش در پاسخ..تو چقدر حساسی...تن من گر تنهاست..دل من با دلهاست..دوستانی دارم...بهتر از برگ درخت..که دعایم گویند..و دعاشان گویم..یادشان در دل من..قلبشان منزل من..صافی آب مرا یاد تو انداخت رفیق..تو دلت سبز..لبت سرخ..چراغت روشن..چرخ روزیت همیشه چرخان..نفست داغ..تنت گرم..دعایت با من...تقدیم به دوستای شیرینم که همیشه مدیون دعاهاتون و نفس گرمتون هستم.....سلام دوستای پاک و مهربونم.دلم یه عالمه براتون تنگ شده.راستش من تقریبا چهار ماه پیش تیروییدم رو برداشتم عمل سختی بود و هنوزم درد دارم.ممنون از دعاهای خیرتون.با این وضعیتم آشپزی کردنم برام سخته چه برسه بخوام عکس بگیرمو..یه مدت شوهرم تو خونه بود بخاطر کرونا شرکت تعطیل بود روزی چند بار آشپزی میکردمو ضد عفونی و..واسه همین نشد خوب استراحت کنم.برام دعا کنید دوستان دوباره مث قبل بشم.هر چند الانم الحمدالله مث همیشه رو پای خودم وایستادم ولی سخته به هر حال..با سختی و درد کارامو انجام میدم.میگن دوره درمان این عمل و عوارضش طولانیه ایکاش زودتر خوب شم...ببخشید دیگه عکس خیلی سادست.به عشق شماها فقط خواستم یه پست بزارم و به درخواست دوستانم.دوستای خوبم قدر سلامتیمون رو بدونیم.هیچوقت فکر نمیکردم روزی برسه که یذره تکون دادن گردنم یا مثلا شونه کردن موهام برام یه آرزو شه.
روزای اول همه ی اینا برام آرزو بود یا خوابیدن بدون درد و اینور و اونور کردن موقع خواب..قدر سلامتی رو بدونیم که بزرگترین نعمته.
...