اما از یک سنی به بعد عمیقا حریص می‌شوی به این‌که زمانت را پای هر معادله‌ی اشتباهی نبازی. انگار تازه سُکّان کشتیِ جهانت را که مدت‌ها رها کرده‌بودی و بی‌هدف در دل دریای زندگی سرگردان بوده را به دست بگیری و تازه فهمیده باشی که این کشتی -بی‌هدف یا هدفمند- به زودی فرسوده می‌شود و تازه دلت خواسته تا کشتی‌ت سرپاست، تمام اقیانوس و تک تک جزایر نادیده‌ی اطراف را ببینی و یک لحظه را هم هدر نکنی.
از یک سنی به بعد، دفتر خیلی رابطه‌ها و رفتارها را می‌بندی و به خیلی احساسات چیره می‌شوی و منطق را می‌نشانی روی نزدیک‌ترین صندلی به خودت...
از یک سنی به بعد حس می‌کنی تا نیمه‌ی بازی را گند زده‌ای و دلت می‌خواهد نیمه‌ی باقیمانده را واقعا جبران کنی و سخت می‌دوی و سخت می‌جنگی و به خودت حسابی سخت می‌گیری...

#نرگس_صرافیان_طوفان